ความโกรธ

posted on 04 Mar 2008 15:04 by buabrocade

 มีใครเคยเป็นมั๊ย  โกรธอะไรต่างๆได้เป็นวันๆเลย  นี่ก็เกือบสองสัปดาห์แล้วที่ฉันอยู่กับความโกรธ แม้ไม่ได้อยู่ตลอดเวลา แต่ก็รู้สึกถึงความโกรธทุกครั้งที่คิดถึงเรื่องนี้ ไม่คิดก็ไม่ได้ และเพราะมัวแต่โกรธทุกครั้งที่คิดจึงไม่ได้แก้ไขหรือจัดการตามที่มันควรจะเป็น เหตุแห่งความโกรธจึงไม่ได้รับการแก้ไขเสียที 

ปัจจัยที่ทำให้โกรธก็มีอยู่ว่า คนดูแลห้องเช่ามาเปลี่ยนมิเตอร์หน้าห้องให้พร้อมกับให้เหตุผลว่า มิเตอร์ไฟฟ้าเสียมาสองสามเดือนแล้ว พอฉันถามว่าแล้วรู้ได้อย่างไรว่าฉันต้องชำระค่าไฟฟ้าเดือนละเท่าไร เขาก็ตอบกลับมาว่า ก็มั่วเอาจากเดือนก่อนๆนั่นไง อ้าวแบบนี้ก็มี ฉันเงียบไปเลย  

เท่านี้ไม่พอ เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว เจ้าของห้องพักก็ส่งบิลค่ามิเตอร์มาเก็บที่ฉัน คราวนี้แหละ โกรธจนนอนไม่หลับไปสองคืน ฉันเข้าใจว่า มิเตอร์น้ำ ไฟฟ้า เป็นสิ่งที่มากับตึกกับอาคาร เป็นสิ่งเจ้าของอาคารจัดหาสำหรับเป็นบริการให้ผู้เช่า และเขาคงจะคิดราค่าเสื่อมทรัพย์สินพวกนี้รวมอยู่กับค่าเช่าแต่ละเดือนไปเรียบร้อยแล้ว เพราะตอนที่ช่างและผู้ดูแลตึกมาเปลี่ยน เขาก็บอกว่าเหตุที่มิเตอร์เสียว่าก็เป็นไปตามความเสื่อมตามอายุการใช้งาน เรียกว่า ถึงเวลาที่จะต้องเปลี่ยน 

ที่โกรธก็เพราะไม่เข้าใจว่า ทำไมฉันต้องจ่ายค่ามิเตอร์ด้วย? เพราะฉันเป็นคนทำเสียหายหรือย่างไร? แล้วมิเตอร์นี้เป็นสมบัติของฉันหรือ? ทำไมฉันต้องมารับผิดชอบค่าใช้จ่ายส่วนนี้ด้วย?  หรือถ้าฉันต้องจ่ายจริงเมื่อถึงเวลาย้ายออกฉันมิต้องจ้างช่างให้มาถอดมิเตอร์ขนย้ายไปกับฉันด้วยหรือนี่? อยู่ห้องเช่ามาหลายที่แล้ว ยังไม่เคยต้องถอดมิเตอร์ไปไหนมาไหนด้วยเลยจริงๆ  เฮ่อ ตอนที่เขียนยังโกรธอยู่เลยนะเนี่ย  

ก็เพราะมัวแต่โกรธนี่แหละก็เลยยังไม่ได้ไปจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย เพราะคิดว่าจัดการเรื่องค่าใช้จ่ายไม่ยากเท่ากับการที่เราจะจัดการความโกรธของเราหรอก ก็เลยกลับมาจัดการกับใจของเราก่อนจะดีกว่า 

 ย้อนกลับไปอ่านบันทึกของตนเอง ก็พบ วิธีระงับความโกรธ ที่เคยเขียนเอาไว้ว่า

1.      เมื่อมีอารมณ์โกรธเกิดขึ้นให้ถามตนเองก่อนว่า เราไปทำอะไร ทำไมเราถึงโกรธ ก่อนที่จะไปถามคนอื่นว่า ทำไมเขาถึงโกรธ หรือเขาทำอะไรให้เราโกรธ

2.      ตั้งสติ แล้วพิจารณาความโกรธตามความเป็นจริง

3.      เมตตาภาวนา แผ่เมตตาให้ตนเองและผู้ที่เราโกรธ

4.      ยอมรับความโกรธและให้อภัยตนเอง 

วิธีนี้เคยใช้แล้วได้ผลกับตนเอง 

ถ้าเราใช้สติพิจารณาตนเองถึงเหตุแห่งความโกรธ เราก็จะหมดข้อกังวล สงสัย หมดคำถามว่าทำไมเราถึงโกรธ หรือทำไมเขาถึงทำให้เราโกรธได้เอง หากเราไม่เข้าใจตนเองไม่รู้จักตนเองว่าทำไมเราถึงโกรธ เราก็ไม่สามารถเข้าใจคนอื่นได้เลย ในทางกลับกันถ้าเราเข้าใจเหตุของความโกรธจากการพิจารณาตัวเรา เราก็จะเกิดปัญญาเข้าใจผู้อื่นได้เอง และเราก็จะรู้ว่า บนโลกนี้ไม่มีเหตุที่สมควรโกรธ จริงๆ ที่เรายังโกรธอยู่ก็เพราะถอนตนเองออกมาจากความโกรธ ความกังวลไม่ได้ เพราะยังตั้งคำถามและสงสัยกับความโกรธที่เกิดขึ้น เช่น โกรธเกิดขึ้นเพราะอะไร ตัวเราทำอะไรผิด ทำไมต้องโกรธ ทำไมเป็นอย่างนี้ ไม่เข้าใจ มันหลายคำถามมากมาย จนงง จนสับสนไปหมด เมื่อเกิดอารมณ์ หรือ สภาวะแบบนี้ ก็ขอให้มีสติกลับมาสอบอารมณ์ของตนเองเป็นเบื้องต้นก่อนจะดีกว่า เพราะหากเราเข้าใจ วางใจกับความโกรธของเราได้ เราก็จะเข้าใจผู้อื่นได้เช่นกัน คำตอบสำหรับคำถามอื่นๆก็จะเปิดเผยตัวออกมาเองตามลำดับ เกิดความเข้าใจ หรือถึงสภาวะที่หมดคำถามนั่นเอง เมื่อเรามองเห็นสิ่งต่างๆตามเหตุปัจจัย มองตามความจริงว่าทุกสิ่งเชื่อมโยงถึงกัน เรากับเขาก็เหมือนเหรียญคนละด้าน แต่แท้จริงก็คือเหรียญอันเดียวกัน เรากับเขาเป็นหนึ่งเดียวกัน เมื่อเป็นเช่นนี้ ความตระหนักรู้จะเกิดขึ้นเอง ความเป็นปกติจะเกิดขึ้นเอง การให้อภัยจะตามมาเอง

edit @ 4 Mar 2008 15:21:15 by be a bua

Comment

Comment:

Tweet